Ανήμπορος να ακολουθήσει τον ρυθμό της Νίμπουργκ για 40' παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Οι Τσέχοι έκαναν σπουδαία εμφάνιση, τιμώρησαν κάθε αδράνεια της άμυνας και μας οδήγησαν σε μια από τις πιο ταπεινωτικές ήττες της Ευρωπαϊκή μας ιστορίας. Χωρίς ενέργεια και πάθος η πλειοψηφία των παικτών μας, έλειψε και η ψυχραιμία από τον πάγκο.

Με εκνευριστικά ποσοστά ευστοχίας έξω από τα 6.75 ξεκίνησαν οι Τσέχοι δείχνοντας από την αρχή αυτό που θα ακολουθούσε παίρνοντας από νωρίς διψήφια διαφορά πόντων. Ο ΑΡΗΣ όμως όσο περνούσε ο χρόνος έδειξε να προσαρμόζεται στο παιχνίδι των αντιπάλων και παίζοντας στο δεύτερο δεκάλεπτο εξαιρετικό μπάσκετ κατάφερε να ισοροοπήσει το παιχνίδι . Όπως όμως και με τον Κόροιβο έτσι και σήμερα φάνηκε ότι σε αυτό το άναρχο  το runandgun στυλ παιχνιδιού για την ώρα η ομάδα δεν έχει λύσεις. Όταν μάλιστα και ο πάγκος δυσκολεύεται να διαβάσει το παιχνίδι σωστά και να δείξει τον σωστό τρόπο αντίδρασης τότε τα πράγματα γίνονται τραγικά. Ο Δράκος στο Β ημίχρονο στην προσπάθεια να ενισχύσει την περιφερειακή άμυνα παρασύρθηκε και αυτός από τον ξέφρενο ρυθμό της Νίμπουργκ, επέμεινε υπερβολικά στην χρησιμοποίηση του Τσαϊρέλη.  Ως αποτέλεσμα ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να γεμίσει τη ρακέτα αλλά και να κόψει τους εύκολους πόντους κάτω από το καλάθι ξεχάστηκε στον πάγκο και οι Τσέχοι μετέφεραν το πάρτι από την περιφέρεια κοντά στο καλάθι μας που σαν σε προπόνηση έφθαναν σε λέι απ. Με την ομάδα να βρίσκεται σε κατάσταση πανικού κύλησε μέχρι το τέλος η αναμέτρηση με το κοντέρ να σταματάει στο ντροπιαστικό -29… Είναι φανερό ότι η ομάδα είναι ανέτοιμη και δεν έχει την απαραίτητη συνοχή όπως και το ότι υστερεί σε αθλητικά προσόντα. Η απόκτηση του δυναμικού Πέτγουεϊ είχε ως στόχο να καλύψει το συγκεκριμένο κενό αλλά από την στιγμή που ο Αμερικάνος ταλαιπωρείται από χρόνιους τραυματισμούς το πρόβλημα όχι μόνο παραμένει αλλά γίνεται ακόμη πιο έντονο μιας και από πίσω υπάρχουν άπειροι παίκτες που δεν μπορούν να δώσουν λύσεις όταν τα πράγματα είναι δύσκολα.

Από τις πιο δύσκολες  βραδιές που έχουμε ζήσει μιας και ο  αντίπαλος μας σε καμία περίπτωση θεωρητικά δεν ήταν η ομάδα που θα μας διέσυρε. Λογικό να υπάρχει απογοήτευση αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο ξεκίνημα  και ότι η ομάδα προετοιμάζεται μέσα από τα επίσημα παιχνίδια. Ας  προσπαθήσουμε να κρατήσουμε στο μυαλό μας την αντίδραση μας στο πρώτο ημίχρονο και κάποια εξαιρετικά  playsπου έβγαλε η ομάδα και όλο το υπόλοιπο να το διαγράψουμε από τη μνήμη μας. Όπως κάτι αντίστοιχο θα πρέπει να κάνει και ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του ώστε να μην ξαναζήσουμε βραδιές πίκρας σαν τη σημερινή…

ΥΓ. Μπράβο στα παλικάρια που βρέθηκαν στο πλευρό της ομάδος. 

ΥΓ2. Αρρωστημένο πράγμα να περιμένεις στη γωνία για το πότε θα χάσει η ομάδα που αγαπάς για να  βγάλεις χολή...